Wat is prolactine en hoe wordt het gereguleerd?
Prolactine (ook wel het luteotroop hormoon of LTH genoemd) is een eiwithormoon dat voornamelijk wordt geproduceerd door de zogenaamde lactotrofe cellen in de hypofysevoorkwab. Dit is een kleine klier onderaan je hersenen die fungeert als de ‘commandocentrale’ voor je hormoonhuishouding.
De regulatie van prolactine is uniek. Waar de meeste hormonen pas worden aangemaakt na een specifiek stimulerend signaal, staat prolactine in een niet-zwangere staat juist onder voortdurende onderdrukking. De hypothalamus stuurt continu dopamine (ook wel de Prolactin-Inhibiting Factor genoemd) naar de hypofyse om de productie te remmen. Je hersenen houden de rem er als het ware constant op. Pas wanneer deze rem wordt losgelaten, of wanneer stimulerende factoren zoals oestrogenen of het thyrotropin-releasing hormone (TRH) de overhand krijgen, stijgt de spiegel.
Veranderingen en functies tijdens de zwangerschap
Zodra je zwanger bent, ondergaat de productie van prolactine enorme veranderingen om je lichaam klaar te maken voor het moederschap. De hypofyse verandert zelfs fysiek: de lactotrofe cellen nemen tijdens de zwangerschap toe van 20% naar maar liefst 60% van de hypofysevoorkwab. Je bouwt dus letterlijk een grotere ‘fabriek’ voor de aanmaak van dit hormoon.
Gedurende de negen maanden dat je baby groeit, stijgt de prolactinespiegel in je bloed met een factor tien. Deze piek bereikt zijn hoogtepunt rond de bevalling (ongeveer 140 ng/mL). Deze stijging dient meerdere belangrijke doelen:
1. Mammogenese: voorbereiding van de borsten
Samen met hormonen als hPL, hCG, oestrogeen en progesteron stimuleert prolactine de spectaculaire groei van de melkklieren (alveoli en ductuli). Je borsten worden zwaarder en bereiden zich voor op hun nieuwe functie. Ondanks deze hoge spiegels produceer je tijdens de zwangerschap nog geen grote hoeveelheden melk. Dit is de ‘paradox van de melkproductie’: de placenta produceert zulke hoge hoeveelheden oestrogeen en progesteron dat zij de werking van prolactine op het borstweefsel direct blokkeren.
2. Aanpassingen in het moederlijk brein
Prolactine is niet alleen fysiek actief, maar beïnvloedt ook je mentale staat. Het helpt om de HPA-as (je stresssysteem) te dempen. Dit zorgt ervoor dat je als moeder fysiek en psychisch beter beschermd bent tegen externe stressoren. Bovendien stimuleert het in het derde trimester de aanmaak van receptoren voor oxytocine, wat essentieel is voor de hechting en de latere toeschietreflex.
3. Calcium- en vochthuishouding
Voor de groei van de baby is veel calcium nodig. Prolactine heeft een zogenaamde ‘calciotrope’ rol; het bevordert de opname van calcium uit je botten om dit beschikbaar te stellen voor de foetus en later voor de moedermelk. Daarnaast helpt het bij het reguleren van de waterhuishouding in de cellen van je baby en het vruchtwater.
Prolactine bij de foetus en in het vruchtwater
Interessant is dat niet alle prolactine uit jouw hypofyse komt. Het baarmoederslijmvlies (de maternale decidua) produceert ook zelf prolactine. Dit hormoon komt nauwelijks in jouw bloedbaan terecht, maar verplaatst zich naar het vruchtwater. In het tweede trimester piekt deze concentratie tot wel 6000 ng/mL.
De baby zelf begint pas ná 24 weken zwangerschapsduur eigen prolactine te produceren in de kleine foetale hypofyse. Dit is een belangrijk moment in de ontwikkeling van de hersenen van je baby.
De rol na de bevalling: lactatie en borstvoeding
Zodra de placenta is geboren, vallen de spiegels van oestrogeen en progesteron razendsnel weg. De rem op de borsten wordt opgeheven en prolactine krijgt eindelijk vrij spel. Dit is de start van de actieve melkproductie (lactogenese II). Let op: als er sprake is van een achtergebleven placentarest, kan de melkproductie vertragen omdat die restjes progesteron blijven produceren.
eDe zuigreflex en het belang van nachtvoedingen
Zodra je baby aan de tepel zuigt, worden er zenuwsignalen via je ruggenmerg naar de hypothalamus gestuurd. De hypothalamus stopt direct met het afgeven van de remmende dopamine. Het resultaat? Een directe stijging van prolactine. Deze spiegels pieken aan het einde van een voeding en blijven zo’n 20 tot 30 minuten verhoogd voor de volgende aanmaak.
De natuur heeft bovendien een ‘diurnaal ritme’ ingebouwd: de prolactineproductie is ’s nachts van nature hoger. Hoewel nachtvoedingen zwaar kunnen zijn, zijn ze dus biologisch gezien erg belangrijk om de melkproductie op peil te houden, zeker in de eerste weken van de kraamtijd.
Synergie: samenwerken voor melk
Prolactine doet het niet alleen. Het werkt nauw samen met insuline, cortisol en schildklierhormonen om de cellen in de borst te instrueren melkeiwitten en vetten aan te maken. Dit proces is een prachtig voorbeeld van hoe verschillende systemen in je lichaam samenwerken voor de voeding van je baby.
Natuurlijke anticonceptie (LAM)
Hoge prolactinespiegels door frequent zogen verstoren de afgifte van GnRH vanuit de hypothalamus. Hierdoor worden de hormonen LH en FSH onderdrukt, waardoor een nieuwe eisprong uitblijft. Dit is het principe achter de Lactatie-Amenorroemethode (LAM). Hoewel dit een vorm van natuurlijke anticonceptie is, is het belangrijk om te beseffen dat dit in de praktijk vaak minder betrouwbaar is dan gedacht.
Houd er namelijk rekening mee dat je eerste eisprong altijd vóór je eerste menstruatie plaatsvindt. Je weet dus pas dat je weer vruchtbaar bent op het moment dat je ongesteld wordt, maar dan heb je de kans op een bevruchting al gehad. Zonder aanvullende anticonceptie kun je dus onverwacht opnieuw zwanger raken. LAM is daarom alleen onder zeer strikte voorwaarden enigszins betrouwbaar: je moet volledig op verzoek voeden (ook ’s nachts), er mag niet meer dan een paar uur tussen de voedingen zitten en je menstruatie mag nog niet zijn teruggekeerd.
Klinische en farmacologische bijzonderheden
Soms moet de medische wereld een handje helpen of zijn er complicaties die de prolactinehuishouding beïnvloeden:
- Medicatie: Medicijnen die dopamine beïnvloeden, hebben een direct effect. Dopamine-antagonisten (zoals domperidon) kunnen worden gebruikt om de melkproductie te stimuleren. Agonisten (zoals cabergoline) worden juist gebruikt om de lactatie acuut te stoppen.
- Synthetische oxytocine: Er zijn aanwijzingen dat het gebruik van synthetische oxytocine (bijvoorbeeld bij het inleiden van de bevalling) de natuurlijke afgifte van prolactine in de kraamperiode iets kan verlagen.
- Syndroom van Sheehan: Dit is een zeldzame maar ernstige complicatie waarbij door een zware bloeding na de bevalling zuurstoftekort in de hypofyse ontstaat. Het uitblijven van de borstvoeding is vaak het eerste teken hiervan.
Samenvattend: een feilloos systeem
Prolactine is veel meer dan alleen een ‘melkhormoon’. Het is een belangrijk onderdeel van het systeem dat jou voorbereidt op de zorg voor je baby, je beschermt tegen stress en zorgt voor de voeding van je kindje. Door te begrijpen hoe dit hormoon werkt, inclusief de invloed van nachtvoedingen en de rol van de placenta, kun je met meer vertrouwen je kraamperiode tegemoet zien.
Bronnen:
- Blackburn, S. T. (2018). Maternal, fetal & neonatal physiology: A clinical perspective (5e druk). Elsevier.
- De Jonge, A., Verhoeven, C., Feijen-de Jong, E., Van Dillen, J., & Bakker, P. (2025). Praktische verloskunde (15e druk). Bohn Stafleu van Loghum.
- McNabb, M. (2017). Female reproductive physiology. In S. Macdonald & G. Johnson (Red.), Mayes’ midwifery (15e druk, pp. 505-527). Elsevier.
- NVON-commissie. (2013). Binas havo/vwo: Informatieboek voor het onderwijs in de natuurwetenschappen (6e druk). Noordhoff Uitgevers.
- Widmaier, E. P., Raff, H., & Strang, K. T. (2016). Vander’s human physiology: The mechanisms of body function (14e druk). McGraw-Hill Education.